პოეტი და გარემოს დამცველი ნუგზარ ზაზანაშვილი გარდაიცვალა

64 წლის ასაკში გარემოს დამცველი და პოეტი ნუგზარ ზაზანაშვილი გარდაიცვალა.
დაიბადა 1957 წლის 11 მარტს.  დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით 1980 წელს.
პარალელურად სწავლობდა ხელოვნებათმცოდნეობის მეორეულ ფაკულტეტზე და აქტიურად მონაწილეობდა ახალგაზრდა მწერალთა წრის მუშაობაში. სტუდენტობის პერიოდში მუშაობდა ბოტანიკის ინსტიტუტში, რომელსაც ნიკო კეცხოველი ხელმძღვანელობდა.
80-იანი წლებიდან ჩაბმულია ეკოლოგიურ მოძრაობაში. 90-იანი წლების დასაწყისიდან, ბუნების დაცვის მსოფლიო ფონდის (WWF) კავკასიის პროგრამის დაარსების დროიდან, თანამშრომლობდად ამ ორგანიზაციასთან. იყო ამ პროგრამის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. მისი კოორდინაციითა და უშუალო მონაწილეობით განხორციელდა არაერთი მნიშვნელოვანი პროექტი, მათ შორის დაცული ტერიტორიების განვითარების მიმართულებით.
იყო მრავალი სამეცნიერო, სამეცნიერო-პოპულარული და ლიტერატურული პუბლიკაციის ავტორი;  ილიას უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი, გარემოს დამცველი.
მისი საკანდიდატო დისერტაციის თემა იყო – „ცენტრალური კავკასიონის მაღალმთის ეკოლოგიურ-გეობოტანიკური კარტოგრაფირება”, დაიცვა 1986 წელს.
ნუგზარ ზაზანაშვილის ლექსების პირველი წიგნი „ასეთი დროა“ 1998 წელს გამოიცა;
კრებული „გაუგზავნელი წერილებიდან“ „საბა 2006“-ის ნომინანტია;
„ცის ლექსები“ 2010 წელს გამოქვეყნდა, „მექანიკური როიალი“ კი – 2016 წელს.
„წავა წავა წავა“  ნუგზარ ზაზანაშვილის ბოლო პოეტური კრებულია (2018).

სიკვდილამდე რამდნიმე დღით ადრე მან ლექსი გამოაქვეყნა ფეისბუქგვერდზე:

***
ჩიტსაც სული აქვს,
რა თქმა უნდა, ჩიტსაც სული აქვს…
დაუგდე ყური:
გამთენიის წინ როგორ გალობს,
რა სრულყოფილად გალობს –
ქალაქშიც კი,
ამ მახინჯი სახლების სიახლოვეს
გადარჩენილ პატარა,
ვარდისფერ ვარდებიან სკვერში –
მოლაღურია თუ ბულბულია,
ტოროლაა თუ შაშვია…
სული რა შუაშია?
აბა, ისე როგორ იგრძნობ
ღამის კიდეს?..
და
თანდათან
თენდება კიდეც…
ღამის და დღის გასაყარზე:
ვარდი და ბულბული …
ქალაქშიც კი,
ამ მახინჯი სახლების სიახლოვეს…
მე მინდა,
ჩემი სულიც ბოლოს იქ მოხვდეს,

სადაც მკვდარი ჩიტების სულებია…

ნუგზარ ზაზანაშვილი

კომენტარები

კომენტარი

სხვა სიახლეები