პოეტი და გარემოს დამცველი ნუგზარ ზაზანაშვილი გარდაიცვალა
64 წლის ასაკში გარემოს დამცველი და პოეტი ნუგზარ ზაზანაშვილი გარდაიცვალა.
დაიბადა 1957 წლის 11 მარტს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით 1980 წელს.
პარალელურად სწავლობდა ხელოვნებათმცოდნეობის მეორეულ ფაკულტეტზე და აქტიურად მონაწილეობდა ახალგაზრდა მწერალთა წრის მუშაობაში. სტუდენტობის პერიოდში მუშაობდა ბოტანიკის ინსტიტუტში, რომელსაც ნიკო კეცხოველი ხელმძღვანელობდა.
80-იანი წლებიდან ჩაბმულია ეკოლოგიურ მოძრაობაში. 90-იანი წლების დასაწყისიდან, ბუნების დაცვის მსოფლიო ფონდის (WWF) კავკასიის პროგრამის დაარსების დროიდან, თანამშრომლობდად ამ ორგანიზაციასთან. იყო ამ პროგრამის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. მისი კოორდინაციითა და უშუალო მონაწილეობით განხორციელდა არაერთი მნიშვნელოვანი პროექტი, მათ შორის დაცული ტერიტორიების განვითარების მიმართულებით.
იყო მრავალი სამეცნიერო, სამეცნიერო-პოპულარული და ლიტერატურული პუბლიკაციის ავტორი; ილიას უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი, გარემოს დამცველი.
მისი საკანდიდატო დისერტაციის თემა იყო – „ცენტრალური კავკასიონის მაღალმთის ეკოლოგიურ-გეობოტანიკური კარტოგრაფირება”, დაიცვა 1986 წელს.
ნუგზარ ზაზანაშვილის ლექსების პირველი წიგნი „ასეთი დროა“ 1998 წელს გამოიცა;
კრებული „გაუგზავნელი წერილებიდან“ „საბა 2006“-ის ნომინანტია;
„ცის ლექსები“ 2010 წელს გამოქვეყნდა, „მექანიკური როიალი“ კი – 2016 წელს.
„წავა წავა წავა“ ნუგზარ ზაზანაშვილის ბოლო პოეტური კრებულია (2018).
სიკვდილამდე რამდნიმე დღით ადრე მან ლექსი გამოაქვეყნა ფეისბუქგვერდზე:
სადაც მკვდარი ჩიტების სულებია…