„ახალგაზრდა ადვოკატები“ – მოსამართლე მაია ვაჩაძეს შეცდომაში შეჰყავს საზოგადოება, გუშინ კიდევ ერთხელ სისტემური დანაშაული გათეთრდა

0

ორგანიზაცია „ახალგაზრდა ადვოკატების“ ხელმძღვანელმა, არჩილ კაიკაციშვილმა “კვირას’ პრესკლუბში გამართულ ბრიფინგზე განაცხადა, რომ ლისის ტბის წართმევის საქმეზე მოსამართლე მაია ვაჩაძის მხრიდან გავრცელდა არასწორი დასკვნები, მცდარი ფაქტები, ინტერპრეტირებული და საკუთარი გადაწყვეტილების დაცვისკენ მიმართული არგუმენტები.

„ახალგაზრდა ადვოკატები“ აღნიშნავს, რომ 2019 წლის 7 ოქტომბერს, საქართველოს პარლამენტში გამოსვლისას, ლისის ტბის წართმევის საქმეზე დასმული შეკითხვების საპასუხოდ, მოსამართლე მაია ვაჩაძემ აღნიშნა შემდეგი:

რამაზ ახვლედიანის სარჩელის პრობლემას წარმოადგენდა ხანდაზმულობის ვადების გასვლა, სარჩელი სასამართლოში წარდგენილ იქნა ხანდაზმულობის ვადის გასვლის შემდგომ და ხანდაზმულობის ათვლის მექანიზმი მოსამართლეს არც ახალი ხელისუფლების მოსვლის თარიღიდან – 2012 წლიდანაც არ გააჩნდა;

რამაზ ახვლედიანს არ გააჩნდა ლეგიტიმური მოლოდინი იმისთვის, რომ მას აუცილებლად გადაეცემოდა პრეზიდენტის განკარგულებაში მითითებული ფართობი ლისის ტბაზე. საკუთრების უფლება წარმოიშობა ქონების მხოლოდ საჯარო რეესტრში რეგისტრაციის მომენტიდან;

რამაზ ახვლედიანმა მიწის ნაკვეთი მიატოვა და აღარ მისულა 9 წლის განმავლობაში ადგილზე. შესაბამისად, აღსრულებული აქტის მიმართ არსებობს გასაჩივრების ვადების ათვლის სხვა პრაქტიკა;

რამაზ ახვლედიანის საკასაციო საჩივარი არსებითი განხილვისთვის მხოლოდ იმის გამო დაუშვა, რომ პირველ ინსტანციაში სასამართლომ არ მიიღო მხარის გარკვეული მტკიცებულებები, მტკიცებულებები არ იქნა გამოთხოვილი. შესაბამისად, მხარის პრეტენზიას სამართლიანი სასამართლოს უფლების დარღვევაზე, შესაძლებელია, ჰქონოდა საფუძველი;

სასამართლოს არსებითად არ განუხილავს რამაზ ახვლედიანის ქონების კანონიერების საკითხი. მოსამართლე არ შესულა საკითხის კვლევაში.

„ახალგაზრდა ადვოკატების“ განცხადებით, მოსამართლე მაია ვაჩაძეს შეცდომაში შეჰყავს საზოგადოება და პარლამენტი, ვინაიდან მიღებულ გადაწყვეტილებასთან მიმართებით, არსებობს სხვა რეალობა და სინამდვილე:

სასამართლოს გადაწყვეტილება კონფლიქტში მოდის საქართველოს უზენაესი სასამართლოს დიდი პალატის 2017 წლის 2 მარტის გადაწყვეტილებასთან (ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის საქმე) და მეორეს მხრივ მაია ვაჩაძის მიერ 2018 წლის 25 იანვრის გადაწყვეტილებასთან (საქმე: ბს-236-234 (კ-16)), სადაც სასამართლომ ხანდაზმულობის ვადების ათვლა დაუკავშირა პოლიტიკური ხელისუფლების ცვლილებისა და კომპეტენტური ორგანოსადმი მიმართვას ფაქტს, ხოლო სადავო აქტის გასაჩივრებისთვის განსაზღვრა არა მისი გამოცემის თარიღი, არამედ ჩაბარებიდან ერთთვიანი ვადა. რამაზ ახვლედიანმა 2012 წლის დეკემბერში უფლებამოსილ ორგანოს – საქართველოს პროკურატურას ქონების დათმობის საქმეზე საჩივრით მიმართა, რითაც ხანდაზმულობის ვადები შეწყდა;

საქართველოს უზენაესმა სასამართლომ არსებითად განიხილა ლისის ტბის დათმობის საქმე. სასამართლო აღნიშნავს, რომ იძულების სამართლებრივი შეფასების განხორციელებისთვის ესაჭიროება რამაზ ახვლედიანის მიერ მტკიცებულებით გამყარებული ობიექტური ფაქტობრივი მოცემულობის წარდგენა და აღნიშნავს, რომ რამაზ ახვლედიანი მხოლოდ პრეზიდენტის 2006 წლის 14 ივლისის განკარგულებით ნაკისრი ვალდებულების შესრულებაზე, აგრეთვე, მის მიმართ შესაბამისი უწყებების მხრიდან სისხლისსამართლებრივი დევნის დაწყებისა და პროკურატურაში მის ერთჯერად დაბარებაზე მითითებით ცდილობს დაადასტუროს მისთვის ქონების ჩამორთმევის ფაქტი, თუმცა ამგვარი იძულების დადასტურების შემთხვევაშიც კი საქმის მასალებით არ დასტურდება იძულების განგრძობადობა, კერძოდ, ის, თუ რა მომენტამდე და რა ღონისძიებებით ხორციელდებოდა რამაზ ახვლედიანის ნებაზე ზემოქმედება. სასამართლო ამბობს – ყურადსაღებ გარემოებას წარმოადგენს ის, რომ რამაზ ახვლედიანისთვის ქონების პირდაპირი განკარგვის წესით გარკვეული პირობებით გადაცემა განხორციელდა სწორედ იმავე პრეზიდენტის მიერ იმავე ხელისუფლების მმართველობის პირობებში, 2006 წლის 4 ნოემბრის განცხადების შედგენამდე დაახლოებით 4 თვით ადრე.

რამაზ ახვლედიანს, საქმეში წარდგენილი მტკიცებულებების ერთობლიობით, სწორედაც გააჩნდა ლეგიტიმური მოლოდინი, რომ პრეზიდენტის განკარგულებით საკუთრებაში გადაცემული ქონების რეგისტრაცია მოხდებოდა საჯარო რეესტრში. სინამდვილეში, მაია ვაჩაძე სამართლებრივი შეფასების გარეშე ტოვებს რამაზ ახვლედიანის მხრიდან პრეზიდენტის 2006 წლის 14 ივლისის განკარგულებით ნაკისრი ვალდებულებების შესრულების გარემოების შეფასებას. სწორედ ამ გარემოების სამართლებრივი კვალიფიკაციის შედეგად, სასამართლო ვერ გაექცეოდა ფაქტს და რამაზ ახვლედიანის მხრიდან ვალდებულებების შესრულების ფაქტი საქმისთვის იქნებოდა უდავო ფაქტობრივი გარემოება. შესაბამისად, აღნიშნული ფაქტი პირდაპირ გააბათილებდა რამაზ ახვლედიანის 2006 წლის 4 ნოემბრის ქონების დათმობის შესახებ განცხადებაში არსებულ ჩანაწერს, რა დროსაც, რამაზ ახვლედიანი, საორგანიზაციო ხასიათის ვალდებულებების შეუსრულებლობის გამო, სახელმწიფოს თითქოსდა უთმობდა ქონებას, ეს კი სასამართლოს იძულებულს ხდიდა ემსჯელა თავისუფალი ნების საწინააღმდეგოდ მიღებულ გადაწყვეტილებასა და ქონების უკანონოდ დათმობის ფაქტზე.
სიცრუეა მოსამართლის განცხადება, რომელიც შეეხება უზენაესს სასამართლოში საქმის არსებითად განხილვის გადაწყვეტილების მოტივაციას. სინამდვილეში, პირველი ინსტანციის სასამართლოში, სასამართლომ მხარის ყველა მტკიცებულება საქმეს დაურთო. თბილისის სააპელაციო სასამართლოში წარადგინეს ახალი მტკიცებულებები, რაც საქმეს, აგრეთვე დაერთო, ხოლო საკასაციო სასამართლომ რამაზ ახვლედიანის საჩივარი არსებითი განხილვისთვის დაუშვა, როგორც პრეცედენტული დავა – საქმე, რომელიც მოიცავს სამართლებრივ პრობლემას და რომლის გადაწყვეტაც ხელს შეუწყობდა სამართლის განვითარებასა და ერთგვაროვანი სასამართლო პრაქტიკის ჩამოყალიბებას. ასევე, პირველმა ინსტანციის სასამართლომ, არსებითად განიხილა საქმე და სარჩელი არ დააკმაყოფილა უსაფუძვლობისა და ხანდაზმულობის გამო. თბილისის სააპელაციო სასამართლომ გამორიცხა სარჩელის უსაფუძვლობა და სარჩელი არ დააკმაყოფილა მხოლოდ ხანდაზმულობის გამო. საკასაციო სასამართლომ არსებითად განიხილა საქმე, იმსჯელა ყველა სადავო გარემოებაზე და მივიდა დასკვნამდე, რომ სარჩელი არ უნდა დაკმაყოფილებულიყო ხანდაზმულობის გამო.

„ქალბატონი მაია ვაჩაძის მხრიდან მოვისმინე შეფასება, თითქოსდა გაღიზიანებული ვარ მიღებული გადაწყვეტილების გამო. მინდა პატივისცემა დავუდასტურო მოქმედ მოსამართლეს, თუმცა გაღიზიანების მაღალი ხარისხი პირიქით აღმოვაჩინე. შეიძლება, ეს არც უკავშირდებოდეს ლისის ტბის წართმევის საქმეს და მიზეზები სხვა საქმის სხვა გადაწყვეტილებაში არსებობდეს. კერძოდ, როდესაც სისტემური დანაშაულის ერთ გახმაურებულ საქმეზე ქალბატონმა მაია ვაჩაძემ თქვა – შედეგს ვერ მივაღწევდი, საქმეს არ აიცილებდა, მაგრამ მოხდა პირიქით – საკუთარი სიტყვები უკან წაიღო, თვითაცილების განჩინებაც დაწერა და საქმე პრეცედენტული შედეგით დასრულდა სწორედ მის გარეშე საქართველოს უზენაესს სასამართლოში. ჩემი მიზანი ახლაც უცვლელია – სწორედ სისტემური დანაშაულის საქმეებზე დავიცვა კლიენტის საუკეთესო ინტერესები. სამწუხაროდ, ჩვენ მოვისმინეთ მოსამართლის საყურადღებო განწყობა, როდესაც ქალბატონმა მაია ვაჩაძემ აღნიშნა, რომ მიხეილ სააკაშვილის მმართველობის დროს ავტორიტარიზმი არ იყო და დღევანდელი მთავრობა, ფაქტობრივად, ჩამოშლილია, ქვეყანაში არაკომპეტენტური და არაეფექტური მმართველობა. ასეთ ვითარებაში, დაზარალებული მოქალაქისთვის მოულოდნელი არც უნდა ყოფილიყო წართმეული ქონების ლეგიტიმაცია და მამუკა ხაზარაძის მხარდაჭერა“ – განაცხადა არჩილ კაიკაციშვილმა.

არჩილ კაიკაციშვილის განცხადებით, მაია ვაჩაძის გამონათქვამებმა კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ ლისის ტბა „ღამის გადაფორმებების“ შედეგია. მოსამართლე ინფორმირებული აღმოჩნდა საქმის განხილვის ირგვლივ საზოგადოებრივი და პოლიტიკური შეფასებების კონტექსტითაც. კერძოდ, რა რეაქციები მოჰყვა საქმის არსებითად განხილვის გადაწყვეტილებას (საზოგადოებისთვის ცნობილია საკითხზე პარლამენტში მამუკა ხაზარაძის განცხადება, შემდეგ – პ/გ „ევროპული საქართველოს“ წევრ ოთარ კახიძის განცხადება) და შემდეგ გადაწყვეტილებას (ყველგან არის, რომ მე ვარ წინა ხელისუფლების მონა და მორჩილი, მაგრამ საერთოდ არანაირი, ვინმეს ზემოქმედება ამ საქმეზე არ მქონია. არავის არ აინტერესებდა ეს საქმე – მაია ვაჩაძის განცხადება პარლამენტში). არჩილ კაიკაციშვილის განცხადებით, კიდევ უფრო მეტად მძაფრდება კითხვები, იყო თუ არა მოსამართლე მაია ვაჩაძე თავისუფალი.

დაზარალებული ბიზნესმენის, მამუკა ხაზარაძის პარტნიორ რამაზ ახვლედიანის განცხადებით კი, მაია ვაჩაძის პარლამენტში გაკეთებული განცხადებები და მისი კონტექსტი მამუკა ხაზარაძის ინტერესებს აძლიერებს. ნების საწინააღმდეგო დათმობილი 63,5 ჰა არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი და მიმდებარე ტერიტორიაზე განლაგებული შენობა – ნაგებობების ბიზნეს-პარტნიორ მამუკა ხაზარაძის კომპანიის „ლისი ლეიქ დეველოპმენტის“ მფლობელობაში აღიარება შემთხვევითი მოვლენა არ არის. ხაზარაძე პოლიტიკაში მოსვლით ხელშეუხებლობის იმუნიტეტს იქმნის. შესაბამისად, მას დღეს ხელთ უჭირავს სასამართლოს გადაწყვეტილება, რომლითაც, ერთის მხრივ, „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებასაც ეუბნება, რომ ლისის ტბაზე დათმობილი 63,5 ჰა არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი და მიმდებარე ტერიტორიაზე განლაგებული შენობა – ნაგებობები კანონიერად ეკუთვნის, ხოლო მაია ვაჩაძე სასამართლოს სახელით, ბიძინა ივანიშვილსა და მის ხელისუფლებას პასუხობს, რომ დაპირებული სამართლიანობის აღდგენა ფორმალობაა. ქვეყანაში სისტემურ დანაშაულებსა და იძულების ფაქტებს ადგილი არ ჰქონია, რაც „ქართულ ოცნებას“ „ნაციონალურ მოძრაობასთან“, ამ საკითხებზე დებატებს ყველა არგუმენტს აცლის.

რამაზ ახვლედიანი 2006 წლის 4 ნოემბერს, იძულებული გახდა, თბილისის მაშინდელი მერიისა და მთავრობის სახელზე დაეწერა განცხადება და ეღიარებინა, რომ 1999 წლის საიჯარო ხელშეკრულებით, ასევე პრეზიდენტის 2006 წლის 14 ივლისის განკარგულებით ნაკისრი ვალდებულებები ვერ შეასრულა და მოითხოვა საიჯარო ხელშეკრულების გაუქმება, რომლის მიხედვითაც, მას გადაეცა ლისის ტბის მიმდებარე ტერიტორიაზე განლაგებული შენობა – ნაგებობები და რომელიც ბიზნესმენს უკვე გამოსყიდული ჰქონდა. წერილში, ნების საწინააღმდეგოდ, რამაზ ახვლედიანმა უარი განაცხადა პრეზიდენტის განკარგულებით გადაცემულ 63,5 ჰა არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთის საკუთრებაში მიღების უფლებაზეც და ეკონომიკის სამინისტროსგან უკვე გამოსყიდულ შენობა-ნაგებობებზეც. ამ განცხადებიდან მე-6 დღეს, 2006 წლის 10 ნოემბერს, მიხეილ სააკაშვილმა გამოსცა ახალი განკარგულება და 1999 წელს რამაზ ახვლედიანის მიერ შეძენილი და 2006 წელს პრეზიდენტის განკარგულებითვე გადაცემული ქონება, ჩამოართვა. მოგვიანებით, ჩამორთმეული ქონება რამაზ ახვლედიანის ბიზნეს-პარტნიორს, პირდაპირი მიყიდვის წესით, მამუკა ხაზარაძეს გადაეცა. სწორედ აღნიშნულის საპირწონედ ამბობს სასამართლო, რომ ადგილი არ ჰქონდა სისტემურ დანაშაულს, იძულების განგრძობადობას, ქონების დათმობის გადაწყვეტილება გამომდინარეობდა პირის თავისუფალი ნებიდან, რაც „ახალგაზრდა ადვოკატების“ მთლიანი მართლმსაჯულების ფუნქციონირებისთვის უკან გადადგმული ნაბიჯია, მათივე შეფასებით, მოსამართლე ვაჩაძის გადაწყვეტილება ძირს უთხრის ჩვენი საზოგადოების ისტორიულ მეხსიერებას და სასამართლოს გადაწყვეტილება საბოტაჟის ნიშნებს ატარებს.

ცნობისთვის: რამაზ ახვლედიანი საქმეს ევროსასამართლოში გაასაჩივრებს. მას საჩივრის წარდგენისთვის რამდენიმე თვე რჩება.

კომენტარები

კომენტარი