პერსონა

ძალიან უყვარს პოეზია და მისი ესთეტიკა აჯადოებს. ბერძნული ენა და პოეზია მისთვის ერთ განზომილებაში მოიაზრება, ამიტომ ვერც კი წარმოუდგენია ამ ენის გარეშე არსებობა. დღემდე ბერძნული ენა არის მისთვის სიტყვითი „აღსავსების“ უმაღლესი გამოვლინება.…

იტალიაზე და დანტეზე შეყვარებული ქართველი ემიგრანტია. ამჟამად ნიუ-იორკში ცხოვრობს და ჟურნალისტურ საქმიანობას ეწევა. ნიუ-იორკის იტალიური ტელევიზიის რეპორტიორია. მუშაობს ძალიან ბევრს, ყველა სიახლის საქმის კურსშია, - ამერიკის პრეზიდენტის…

ამბობს, რომ ადამიანის შემოქმედება ყველაზე მეტად სიკეთეს უნდა ემსახურებოდეს, მრავალი ადამიანის ცხოვრება შეცვალოს სასიკეთოდ, ქვეყნად მოიტანოს სიხარული და   სილამაზე დატოვოს, - ამისთვის მოდის ადამიანი... ბედნიერება უბრალოებაშია. უბრალო…

„ნადია ბებო – ღიღილოსფერი თვალებით... ზუსტად ასეთი ბებო მყავს“, „ეს პაპაჩემის ჩოჩორია, კუკურა და ზედ ჩემი ძმაა შემომჯდარი“... „ბავშვობაში ასეთი მეგონა ანგელოზი“... „ამ ნახატებში ყველა ვიპოვე - ბებოც, ბაბუც, დედაც, შვილებიც, თავიც...  ყველას…

რა უფრო მეტი გაქვთ ცხოვრებაში? - წარმატება თუ წარუმატებლობა? თუ წარმატება და ბედნიერება ჯერ კიდევ ნაოცნებარ ცნებებად რჩება, წაიკითხეთ ეს ინტერვიუ, - არსებობს წარმატების საიდუმლო, რომელიც რადიკალურად შეცვლის თქვენს ცხოვრებას. რუბრიკა…

ბერძნულ The Voice-ში ქართველი ემიგრანტი გოგონას წარმატებული გამოსვლა  ქართველ გულშემატკივრებს განსაკუთრებით ახარებთ. რუსთავში დაიბადა და გაიზარდა, მერე  ისე მოხდა, რომ საბერძნეთში მოუწია საცხოვრებლად გადასვლა... ამბობს, რომ The voice-ში…

ოც წელზე მეტია, პოლონეთში ცხოვრობს ოჯახთან ერთად. ქალაქ სლუპსკის პედაგოგიურ აკადემიასა და მუსიკალურ სკოლაში მუშაობს. როგორც აკომპანიატორი, უკრავს ოპერის სოლისტებთან და ინსტრუმენტალისტებთან კონცერტებს.  უამრავ კონცერტზე გამოსულა. პოლონეთში…

„ნიქოზისა და ცხინვალის ეპარქია. მამა დავითი -კეთილი, სიყვარულითა და ღიმილით სავსე. უძველესი ტაძარი... თანამედროვე ხელოვნების სკოლა, მოკრძალებული გარემო... საპატრიარქო სახლი. ლამაზი დარბაზი: ,,ჰე, ღმერთო, ერთო, შენ შექმენ..." - ისმის შოთა…

„პირდაპირ საოცრება იყო: როგორც კი სადმე ქუჩაში ან რაიმე დაწესებულებაში შეგვნიშნავდნენ ფერეიდნელები, იმ წუთას ჩვენს ირგვლივ მოგროვდებოდნენ, გვესალმებოდნენ, მოგვიკითხავდნენ, ხელს გვართმევდნენ, იწყებდნენ საუბარს და განშორება აღარ უნდოდათ.…

„ბედნიერი დღე გათენდა. უმშვენიერესი ვენა... დიახ! დღეს ამ ქალაქში ჩამოვფრინდი, რათა თვით გენიის სახლ-მუზეუმში სოლო კონცერტი გავმართო. ახლა იმ წიგნაკში ვწერ, რომელიც მოცარტის სახელს ატარებს“... – პიანისტის დღიური კონცერტამდე ცოტა ხნით ადრე…