ავღანეთში მოქმედი ახალი სამართლებრივი პრაქტიკის მიხედვით, ქმრის მიერ ცოლის მიმართ ფიზიკური ძალადობა სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობას მხოლოდ იმ შემთხვევაში იწვევს, თუ სასამართლოს მიერ დოკუმენტირებულია ხილული და მძიმე დაზიანებები, მათ შორის, მოტეხილობები ან ღრმა ჭრილობები. ამის შესახებ საერთაშორისო მედიასთან საუბარში იურიდიული ექსპერტები და ადამიანის უფლებათა დამცველი ორგანიზაციები აცხადებენ.
თალიბანის ხელისუფლების მიერ ახალი სისხლის სამართლის კოდექსის შემოღებამ ადამიანის უფლებათა დამცველი ორგანიზაციებისა და საერთაშორისო საზოგადოების მკვეთრი რეაქცია გამოიწვია.
ექსპერტების თქმით, დოკუმენტში არსებული რიგი დებულებები ფაქტობრივად აკანონებს ოჯახში ძალადობას და ქალებისა და ბავშვების ძირითად უფლებებს მნიშვნელოვნად ზღუდავს.
თალიბანის მმართველობის პირობებში მოქმედი რეგულაციებით, ძალადობის დადასტურების შემთხვევაშიც კი, მაქსიმალური სასჯელი 15-დღიან პატიმრობას არ აღემატება. ამასთან, ფიზიკური ძალადობის ნაკლებად თვალსაჩინო ფორმები, ასევე ფსიქოლოგიური ზეწოლა და დაშინება, როგორც წესი, სისხლის სამართლის დანაშაულად არ განიხილება.
ადამიანის უფლებათა დამცველები სანქციებში დისბალანსს უსვამენ ხაზს, რადგან ქალების დაზიანებებისთვის სასჯელი შეიძლება მნიშვნელოვნად მსუბუქი იყოს, ვიდრე ძალადობასთან დაკავშირებული კონკრეტული დარღვევებისთვის. მოქმედი რეგულაციების პირობებშიც კი, ცხოველთა დაცვა ზოგიერთ შემთხვევაში 10-ჯერ უფრო მკაცრია, ვიდრე ქალების სამართლებრივი დაცვა, რაც ავღანეთის კანონმდებლობის საერთაშორისო კრიტიკას იწვევს.
გაერო-ს ქალთა ორგანიზაციის შეფასებით, ქვეყანაში დედათა სიკვდილიანობა, მოზარდთა ორსულობა და ბავშვთა ქორწინება, 2026 წელს, შესაძლოა, მნიშვნელოვნად გაიზარდოს. ავღანელი ქალების უმრავლესობას უკვე არ აქვს განათლებაზე და დასაქმებაზე წვდომა.
როგორც მედია აღნიშნავს, განსაკუთრებით შემაშფოთებელია ვითარება, მაშინ როცა სასჯელის სიმკაცრე შეიძლება, ადამიანის სოციალურ სტატუსზე იყოს დამოკიდებული. ადამიანის უფლებათა დამცველები ამტკიცებენ, რომ ასეთი სისტემა ეფექტურად ყოფს საზოგადოებას იერარქიულ კატეგორიებად, რომლებიც არათანაბარ იურიდიულ პასუხისმგებლობას ავლენენ.
კოდექსი ასევე კრიმინალიზაციას უწევს ცეკვას და დაუზუსტებელ „ამორალურ შეკრებებში“ მონაწილეობას, რაც, მედიის შეფასებით, კარს უხსნის კულტურული და სოციალური პრაქტიკების ფართო ინტერპრეტაციას და ჩახშობას.
ადამიანის უფლებათა დამცველი ჯგუფები მიიჩნევენ, რომ ახალი დებულებები ეწინააღმდეგება ადამიანის უფლებების ძირითად საერთაშორისო სტანდარტებს და სამართლიანი სასამართლო პროცესის პრინციპებს ძირს უთხრის.