ზაზა შათირიშვილი: აშკარაა, რომ გლობალური ომის პარტია, იგივე „დიფ სთეითი“, ტრამპის ხელით, უკრაინის ომის პროვოცირების ბაიდენისთვის გადაბრალებას და ომის დასასრულისკენ წაყვანას ცდილობს, რასაც მარტივი მიზეზი აქვს – გლობალურმა ომის პარტიამ ვერ მიაღწია მთავარ მიზანს, რომელიც ამ ომის პროვოცირებისას ჰქონდა დასახული
“ყურადღებით ვაკვირდები ტრამპის არჩევამდე და არჩევის შემდეგ მსოფლიოში მიმდინარე პროცესებს და მინდა, როგორც საზოგადოებას, ისე ხელისუფლებას ამ მოვლენების ჩემი პირველი ანალიზი შევთავაზო”, – ამის შესახებ ფილოსოფოსი, ზაზა შათირიშვილი წერს.
მისი განცხადებით, „დიფ სთეითი“, დონალდ ტრამპის ხელით ცდილობს უკრაინაში ომის დაწყების ბაიდენზე გადაბრალებას და მის დასრულებას, რასაც მარტივი მიზეზი აქვს – „გლობალურმა ომის პარტიამ“ ვერ მიაღწია იმ მთავარ მიზანს, რომელიც ომის პროვოცირებისას ჰქონდა დასახული”.
შათირიშვილის მოსაზრებით, მთავარი მიზანი რუსეთში ხელისუფლების შეცვლა და ისეთი მმართველობით ჩანაცვლება იყო, რომელიც ჩინეთს დაუპირისპირდებოდა, რაც თავის მხრივ, ერთპოლუსიანი სამყაროს კონცეფციის საფუძველი იქნებოდა.
„პირველ რიგში, აშკარაა, რომ გლობალური ომის პარტია, იგივე „დიფ სთეითი“, ტრამპის ხელით, უკრაინის ომის პროვოცირების ბაიდენისთვის გადაბრალებას და სამწლიანი ომის დასასრულისკენ წაყვანას ცდილობს. ომის დასრულების სურვილს მარტივი მიზეზი აქვს – გლობალურმა ომის პარტიამ ვერ მიაღწია მთავარ მიზანს, რომელიც ამ ომის პროვოცირებისას ჰქონდა დასახული. ეს მიზანი სულაც არ იყო მოწინააღმდეგის დამარცხება, რაც რუსეთის მიერ ბირთვული იარაღის ფლობის პირობებში, სრულიად უტოპიური განზრახვა იქნებოდა. მარიონეტული ომის, როგორც მას თავად ტრამპი უწოდებს, მთავარი მიზანი რუსეთში ხელისუფლების შეცვლა, ქვეყნის სათავეში აგენტურის მოყვანა და რუსეთის ჩინეთთან დაპირისპირება იყო, რასაც ერთპოლუსიანი სამყაროს კონცეფციის რეალიზებისათვის უნდა მოემზადებინა საფუძველი.
ექსპერტები ხშირად ამბობენ, რომ ომები, რომლებსაც, მხოლოდ ბოლო ათწლეულების მანძილზე, მილიონობით ადამიანის სიცოცხლე და ასობით მილიონი ადამიანის კეთილდღეობა შეეწირა, აშშ-ის საგარეო პოლიტიკის უმთავრესი ინსტრუმენტია. თუმცა, სინამდვილეში, სისხლიანი ომების ინიციატორი არა აშშ, არამედ გლობალური ომის პარტიაა, რომელიც „ბლექროკს“, „ვანგარდს“, „სთეით სთრითს“ და სხვა უმსხვილეს კორპორაციებს, მათ უკან კი 15-მდე ოლიგარქიულ ოჯახს მოიაზრებს, რომლებიც ქონებას ასწლეულების მანძილზე ქმნიდნენ და დღეს ტრილიონობით დოლარის აქტივებს მართავენ. ოლიგარქიული ოჯახების შემოსავლის ძირითადი წყარო ომების წარმოებაა, რომლებსაც ისინი ოსტატურად გეგმავენ და ახორციელებენ და ამიტომ, გლობალურ ომის პარტიად მათი მოხსენიება სრულიად მართებულია. ამ თემას, ოჯახების გვარების დაკონკრეტების ჩათვლით, მოგვიანებით, ცალკე წერილში განვავრცობ. ამ ოჯახებისთვის ამერიკაც, ისევე, როგორც ევროპა, მხოლოდ ინსტრუმენტია, რომელსაც, თუ დაჭირდათ, ზუსტად ისევე ცივსისხლიანად გაწირავენ, როგორც დღემდე არაერთი ქვეყანა გაუწირავთ.
მოგვიანებით, ცალკე წერილს მივუძღვნი ილონ მასკსაც და იმის ანალიზს, თუ რატომ შემოიყვანეს ყველაზე მდიდარი ბიზნესმენი ასე აქტიურად სახელმწიფოს მართვაში. ილონ მასკის როლი ყველაზე საინტერესო და განსაკუთრებულია და მისი გააქტიურება გრძელვადიან სტრატეგიას ემსახურება.
გლობალური ომის პარტია დაახლოებით ერთი წლის წინ დარწმუნდა, რომ რუსეთში ხელისუფლების შეცვლას ვერ ახერხებდა და დაგეგმა ის სცენარი, რომლის მომსწრენიც ახლა ვართ. „დიფ სთეითმა“ არათუ რუსეთი ვერ ჩამოშალა და ჩინეთს ვერ დაუპირისპირა, არამედ უკუშედეგიც კი მიიღო და „ბრიქსის“ სახით, მეორე პოლუსის გაძლიერების რისკის წინაშე დადგა, რაც მის სტრატეგიას თავდაყირა აყენებს. გაძლიერდა კავშირი რუსეთსა და ჩინეთს შორის. გამყარდა რუსეთისა და ირანის სტრატეგიული პარტნიორობაც, რაც გლობალური ომის პარტიისთვის არანაკლებ შემაშფოთებელია. მიმდინარე მოვლენების ფონზე, სერიოზულად დასუსტდა დოლარის პოზიციები – მრავალმა სახელმწიფომ დოლარიდან გასვლა და ბონდების გაყიდვა დაიწყო.
მთლიანობაში, რუსეთთან ურთიერთობების გადალაგების გადაწყვეტილება, რაც რუსეთისთვის სანქციების შემსუბუქებასაც გულისხმობს, „დიფ სთეითს“ სამმა ძირითადმა ამოცანამ მიაღებინა. ეს ამოცანებია: 1) რუსეთ-ჩინეთისა და რუსეთ-ირანის კავშირების შესუსტება; 2) დოლარის გადარჩენა; 3) „დიფ სთეითის“ რებრენდინგი და აშშ-ს, როგორც ზესახელმწიფოს, იმიჯის აღდგენა”, – წერს ზაზა შათირიშვილი.